Soms ben je extra zielig.
Stel: je hebt het koud. Heel erg koud.
Dus ga je aanmaakhoutjes hakken voor de kachel.
Maar dan valt er een plank op je blote teen.
En die schaaft er een stuk vel af.
Die plank dus. Van je teen.
Sta je een rondje in de rondte te springen en te jubelen.
En dan, let op: gaat je teen ook serieus pas vijf minuten later bloeden omdat er zó weinig bloed door je voeten stroomt.
Omdat je voeten dus zó koud zijn.
Dan voel je je dus echt extra zielig.
En dan heb je heel veel medelijden nodig.
Soms heb je dat even. Voor vijf minuten.
Maar dan grijnst je zoon met z´n vijf tanden en is alles weer goed.
3 comments:
Rianne, je bent geweldig!
1. Als je in september koude voeten hebt, is oplossing één het dragen van warme sokken.
2. Daarbij is het hout hakken op blote voeten een buitengewoon onhandig idee.
Ik stem in met Wim. Heel onhandig.
Desalniettemin weet ik heel goed hoe het voelt om een plank op je tenen te krijgen. Vorige week mocht ik hetzelfde mee maken. Mijn tenen bloedden echter niet. Ze werden gewoon heel dik en blauw. En dat zijn ze nog steeds. Ben ik nu ook zielig?
En ben ik extra zielig als ik vertel dat ik geen zoon heb met vijf tanden die me aan kan grijnzen in deze verschrikkelijke situatie?
Post a Comment