Juist, mijn inspiratie vloog zojuist het raam uit. Ik wilde een geweldig verhaal gaan vertellen over logeerpartijtjes en nachtelijke spelletjes als "Ik ga op reis en neem mee..." en over B. die zomaar een viswedstrijd heeft gewonnen ('k ben best trots) en over een uitstapje naar een geweldige boekhandel samen met schoonmoeder en schoonzuster en over heerlijke taartjes die B. en ik van de moeder van B. mee naar huis kregen en die we gistermiddag uit de kerk hebben opgegeten (zie foto) en over spinnen die mensenvallen spannen dwars over de tuin en over zeventiende-eeuwse lijken die terwijl ze van Enkhuizen naar Boven-Karspel vervoerd worden naar appel en kaneel gaan ruiken.
Maar dat gaat nu dus niet, want ik heb geen inspiratie. Dat komt omdat mijn echtgenoot zojuist belde dat 'ie later naar huis komt omdat zijn pasgetrouwde (mannelijke) collega niet naar huis wil omdat hij anders broccolli moet koken. En mijn echtgenoot kan dat uitstekend begrijpen. Juist. Grijns.
